De argeloze voorbijganger ziet een docent voor de klas staan en relax zijn praatje houden al dan niet met ondersteuning van multimedia. Daarnaast horen ze dan dat de docent diverse vakanties op jaarbasis heeft en daarmee is de kiem van de meest gebezigde opmerking van de leek reeds gelegd. "Wat klagen jullie, jullie hebben het hele jaar vakantie!"  Tja... dan ga je maar weer in het verweer. Soms tegen beter weten in.

Je vertelt over de geestelijke belasting als je aan het lesgeven bent. Rekening houden met de diverse niveaus in de klas, absenten controleren, problemen oplossen als men geen kleding bij zich heeft, rekening houden met de opmerkingen, rust houden, te laatkomers verwelkomen en controleren, vragen beantwoorden, omgaan met verscheidenheid in de klas, de lesstof in de gaten houden, waar ben je, notities controleren, lesstof doorgaan, bord of beamer notaties, smartbord gebruiken demonstraties, weer een keer demonstreren, evaluatie, enz. enz. Na een kleine 40 minuten komt er een nieuwe klas alles begint weer van voren aan. Dat gedurende de hele dag of grote delen van de dag. Daarna al het werk nakijken, nieuw werk voorbereiden. Alles in orde maken voor de volgende dag. Lokaal opruimen, vergaderingen, rapportvergaderingen, oudergesprekken, gesprekken met leerlingen, ouderavonden, zorgadvies bijeenkomsten, teamvergaderingen, algemene personeelsvergaderingen, projecten leiden, enz. enz. Men kijkt je dan aan en zegt: "Ja, ja, 't zal wel."

 

Uitleggen van zaken

Er komt een moment dat je geen zin meer hebt in het constant uitleggen van al die zaken. Je hebt het al zo vaak gedaan. Ik ben er mee gestopt. Als iemand mij zegt dat we veel vakantie hebben dan zeg ik altijd:

"Klopt, en dat is heerlijk. Het kan mij niet lang genoeg zijn. Weet je wat wij ook nog hebben als docent? Het salaris. Man dat is zoveel, ik krijg het niet op. Wij sparen nog elke maand enige honderden euro's, gaan 5 keer per jaar op vakantie, gaan nog weekendjes weg en gaan minstens 2 keer in de maand uit eten in 1, 2 en 3 sterren zaken en .... nóg houden we over. We geven de kinderen elk jaar ettelijke duizenden euro's en de kleinkinderen inmiddels ook. Maar nog houden we meer dan voldoende over. Ik koop dit jaar alweer een nieuwe auto voor mijn vrouw en voor mijzelf. De nieuwste iPad, iPod, iPhone en iMac liggen en staan op mijn bureau. Natuurlijk bij mijn vrouw ook. Mijn hele huis is voorzien van wireless WIFI. Ik heb streaming video naar de nieuwste LED tv vanaf mijn 6 terabyte NAS en mijn vrouw en ik doen aan videoconferencing van mijn werkkamer naar de keuken beneden. Er staan PC's in ieder vertrek en we kunnen ‘voice' gestuurd de verwarming, gordijnen en bubbelbad regelen.

We hebben beide nog een aparte led tv in onze werkkamers staan. Ons huis is 4 keer verbouwd en groter gemaakt en we gaan dit jaar de sauna en het zwembad vergroten. We hebben twee Thaise vrouwen in dienst voor de was en om het huis te poetsen en verder natuurlijk een zelfstandig werkend kok om dagelijks een culinaire maaltijd te bereiden en een butler om die naar de eetkamer te brengen serveren."

Meestal kijkt de vrager mij dan even vreemd aan en zegt dan: "Heuh!!."

"Nou" zeg ik dan meestal. "We scheppen natuurlijk wel zelf ons eten op. Je moet niet overdrijven in de luxe vind ik".

Daarna laat ik hem verbijsterd achter.

Die denkt voortaan wel na voor hij weer zo'n idiote opmerking maakt. Wat denken ze wel!!!!!

 Wim