Wij mensen hebben een bijzondere relatie met dieren. Aan de ene kant eten we zonder enig probleem allerlei dieren op, slepen we slachtdieren van hot naar her, voeren de meest nare dierproeven uit en weigeren we onze veestapel uit economische overwegingen in te enten tegen besmettelijke ziektes. Aan de andere kant is er vrijwel geen Nederlands huishouden dat niet een of meer huisdieren heeft. We troetelen wat af met onze honden, katten, cavia's, parkieten, papagaaien en lievelingspaarden. Honderden euro's worden uitgeven aan kattengourmets en super­hondenbrokken. We geven gul aan dierenhulporganisaties en dragen de natuur een warm hart toe. Maar evenzogoed belanden er elke zomer duizenden dieren afgedankt in het asiel, kopen we souvenirs van koraal en krokodillenleer en floreert de illegale handel in bedreigde dier- en plantensoorten.

Vier oktober is het Werelddierendag. Hoe kunnen we deze dag betekenis geven? Gaan we mee in de trend van de dierenverwendag, of gebruiken we de gelegenheid om die bijzondere relatie mens-dier te overpeinzen. Wanneer en hoe houden we van ze? Wanneer en hoe willen we met ze samenleven? Om deze vragen te beantwoorden nemen we een dier dat mensen wereldwijd tot de verbeelding spreekt als voorbeeld: de olifant.

'Olifant in de porseleinkast' is bedoeld voor leerlingen in groep 7 en 8 en kan worden gebruikt bij de vakken: